Moab-Capitol Reef N.P.

Slotcanyon and no Camper

Vandaag vertrokken we uit het mooie grote huis in Moab. Waar zouden we vandaag weer terecht komen, we hebben voor 2 dagen een trailer/camper gehuurd in Torrey, Thousand lakes RV park. We vertrokkken om 10 uur vanuit het mooie Moab, we hebben bijna alles kunnen doen van de planning behalve de wandeling naar Corona Arch zijn we niet aan toe gekomen. We reden via de I70 en highway 24 eerst naar Little wild horse slotcanyon, we zouden daar een trail gaan lopen in een slotcanyon. Toen we de wandelschoenen aan hadden, en een broodje en grote beker melk op hadden, gingen we op pad, het was zonnig en 25 graden. Eerst liepen we een kwartier door een droogstaande wash, toen moesten we over wat rotsen klimmen om in de canyon te komen, het eerste stuk was nog vrij wijd, met mooie uitzichten, naarmate we verder liepen werd het steeds smaller, soms kon je je voeten amper neer zetten, dit was wel avontuurlijk, soms lag er een grote rots waar we overheen moesten klimmen, een keer onder een rots door. Toen we bij het tweede gedeelte kwamen, zagen we water staan, we twijfelden wat we zouden doen, ik had gehoord dat het tweede gedeelte het mooist zou zijn, we gingen er maar voor en liepen tot onze knieen in het water, een stukje verder werd het droger, dit was echt mooi, elke keer hadden de rotsen andere vormen, dan waren de wanden verder uit elkaar dan weer heel nauw, dan weer golvend echt prachtig. Na een uur in de slotcanyon te hebben gelopen waren er weer heel hoge rotsen, Fabian en Michel zijn er nog over geklommen en een stukje verder gelopen, ik ben daar gestopt, toen ze weer terug waren zijn we weer terug gegaan, weer wadend door het water, het werd steeds warmer dus het was ook wel lekker dat water, ook de kleuren veranderde wat op de terugweg door een andere schaduw. Bij de auto hebben we weer wat gegeten en gedronken, het was inmiddels al half 3 en 32 graden. We zijn doorgereden naar het vlakbij gelegen Goblin valley, dit is een statepark met rotsen in de vorm van paddestoelen, vroeger heette het mushroom valley dat vonden wij wel passender, de rotsen leken meer op championnen. We vonden dit park niet echt byzonder en zijn ook niet lang gebleven, we hebben wat rondgedwaald tussen de paddestoelen maar hadden het snel gezien, Fabian vond het zonde van de 7 dollar entree maar we hebben het gezien, de slotcanyon maakte onze dag helemaal goed.

We gingen op weg naar Capitol Reef, een mooie scenic byway. We zijn eerst het park in gegaan, we hadden gehoord dat in het Gifford farm house lekkere taarten te koop zijn, helaas waren ze op maar voor morgen hebben we een apple pie en een strawberry/rabarber taart besteld. Het plaatsje Fruita in dit park was vroeger een mormonen gemeenschap. Ik ben nog langs het visitorscenter gegaan of het mogelijk is de Sulpur creek trail morgen te lopen, het kon alleen is er 30 % kans op onweer, dat moeten we even in de gaten houden. Daarna naar de camping, we kregen de plek toegewezen waar de camper stond, nummer 16, er stonden een paar hele mooie campers, maar daartussen een heel oude sleurhut, Fabian en ik telde de nummers af en dachten gelijk hetzelfde...., binnen zag het er al niet beter uit. De wc was misschien 30 cm hoog. Fabian en ik kregen gelijk jeuk toen we binnen gingen zitten. Hier zagen we ons echt geen 2 nachten slapen. Ik ben maar naar de wc van de camping gegaan. Daar zag ik ook het zwembadje, een grote sprong en je springt er overheen. We zijn echt niet pietluttig maar dit! We zijn naar de receptie gegaan en gezegd dat het oud en niet schoon was. Ze zei dat ik het geld terug kon krijgen en we iets anders konden boeken mits er nog ergens plek was, ze keken er niet vreemd van op. Wij op internet gezocht, er was nog plek bij Best Western. Toen ik de sleutel terug kwam brengen zei ze dat ze toch nog iets in rekening wilde brengen, ze zou eerst gaan kijken of het echt niet schoon was. Een andere vrouw die er werkte zei dat ze me gelijk gaf en vond dat ik alles terug moest krijgen maar zij was niet de baas. Michel kwam ook, hij zei "No discussion!"ik zou een hond nog niet in die camper stoppen, dus wil mijn geld terug, toen kregen we alles terug. We moesten later wel lachen om Michel, meestal is hij heel beleefd tegen anderen. We zijn naar Best Western gegaan  en zijn daarna gaan eten bij Slackers, een hamburgertent die goed bekend staat. We hebben lekker gegeten. Daarna onze schoenen in de wasmachine gewassen die zaten helemaal onder de prut van de slotcanyon. Michel had ze eerst afgespoeld in de douche. Nu gaan we weer lekker slapen in een hotelkamer, Campers beginnen we niet meer aan :)

Moab

Raindrops keep falling...en Johnny Depp

Vanochtend hebben we rustig aan gedaan, het was zwaar bewolkt en de voorspelling gaf regen en onweersbuien. Fabian bleef wat langer in bed daarna rustig ontbeten en rond 10 uur vertrokken we richting Canyonlands National park, we waren hier in tegenstelling tot Arches gisteren, nooit eerder geweest. Het is drie kwartier rijden vanaf ons huis, eerst zijn we naar het visitors center gegaan om te vragen of de Schafertrail en Potash road, beiden dirt roads, te berijden zijn. Volgens de ranger kon het wel maar dan wel met 4 wheel drive, dat hebben we. Eerst gingen we naar Mesa Arch, bekend van de standaard bureaubladen van google, het mooiste is de Arch als de zon op komt, maar om nu om 6 uur voor de Arch te staan vonden wij wat te veel van het goede. Het was een leuke(800 meter) wandeling naar de Arch, en hoewel de zon al een tijdje op was, maar nog steeds niet te zien, was Mesa Arch ook nu erg mooi. Een aardige Fransman bood aan een foto van ons drie voor de Arch te maken en ik moet zeggen ze zijn erg goed gelukt. Toen we terugliepen begon het te druppelen en even later te gieten, we moesten rennen naar de auto. De temperatuur liep terug naar 15 graden! De ranger Alice vertelde gister dat er maar 10 cm. regen per jaar valt in dit gebied, het had dit jaar nog niet geregend, laat het nu net vallen als wij er zijn! Maar de mensen hier zijn er blij mee.
We zijn doorgereden naar Grand view point, we reden door de wolken en zagen soms niets meer. We hebben in de auto gewacht tot het droog was en zijn toen een stukje langs de rim gelopen, het was mooi, maar ver konden we niet kijken door de bewolking.

We zijn weer terug gereden naar het visitorscenter, we zagen alleen maar wolken en ik was bang dat het gevaarlijk zou zijn via de Schafer trail naar beneden te rijden, volgens Michel kon het wel maar ik had geen zin de klif af te gaan zoals Thelma en Louise uit de gelijknamige film. De ranger(nu een man) maakte grapjes, hij was het met Michel eens, het kon best. Wij dus de Schafertrail naar beneden, boven ons hing de wolk en op de trail was het gelukkig helder, ik ben maar achterin gaan zitten, bang dat Michel anders van mijn gilletjes zou schrikken. Het viel allemaal reuze mee, wel heel hoog en scherpe bochten hoor, maar het wegdek was in redelijk goede staat.

Omdat we pas om half 3 vanaf de Schafertrail vertrokken, hebben we het stukje White rim naar Musselman Arch overgeslagen, het was inmiddels droog maar nog wel bewolkt, ook was de Potash road die naar Moab teruggaat erg slecht, we hobbelden alle kanten op en moesten echt rustig rijden,  er waren hoge uitsteeksel van rotsen, een keer schaafde ze de onderkant van de auto, was even schrikken!  Het was wel een hele mooie trail, je waant je in een film met zulke achter en afgronden, Fabian zegt steeds dat het net lijkt of het niet echt is, of je het zo op kan pakken die rotsen, hij vindt het leuk maar heeft er ook gauw weer genoeg van, al die rotsen en dat gehobbel. We kwamen langs Gooseneck overlook, volgens mij is dit ook de plek waar Thelma en Louise de afgrond in rijden, wat is het diep daar, je kijkt op een kronkel in de Colorado river.

Zoals ik al zei je waant je net in een filmset, waar komen we terecht in een filmset, er staan allerlei cowboy/indianen tenten, huifkarren er was zelfs een treinrails aangelegd, allemaal voor de nieuwe film van Johnnie Depp, zag er apart uit zo tussen de rotsen, er lagen allemaal balken over elkaar, ik denk een soort kampvuur, vaten, oude tafels en stoelen, ik ben niet echt een Johnnie Depp fan maar ga volgend jaar zeker naar deze film, ik heb veel foto's genomen. Toen ik later mijn toestel in het kastje wilde leggen, zag ik daar iets vreemds, bleek dat Michel en Fabian een souvenir van de set hadden meegenomen, wat erg...!

We holderdebolderden weer verder, bij de overgang van de Schafer naar de Potash(Ptash)road stond 51 miles., we moesten nog 30, ik had op het forum gelezen dat het laatste stukje weer verhard was, daar waren we inmiddels wel aan toe. Het klaarde steeds meer op en de temperatuur steeg weer snel. We reden onderlangs Dead horse point state park, waar we dinsdag boven stonden, daar zagen we de weg en de zoutwinning, een soort blauwe meren waar zout wordt gewonnen, toen we daar langs reden zagen we een houten bordje met nog 5 miles, we kwamen langs grote rotsblokken balancerend op een kleine steen. We waren blij toen we de verharde weg in de verte zagen, anderhalf uur hobbelen is meer dan genoeg, het was wel een hele mooie weg. Toen we net op de verharde weg zaten zagen we allerlei activiteit en een stoomlocomotief, wij kijken en wie zagen we daar staan....Johnny Depp, ze waren bezig met filmen, een stuk verder, waar je van de Long canyon road afkomt zagen we camera mannen en nog een oude locomotief, tegenover de parkeerplaats van Corona Arch waren alle trailers waar de crew sliep, er stond zelfs een zwarte helicopter, de acteurs zullen niet een uur gaan hobbelen over de weg maar zullen wel ingevlogen worden op de set, leuk om even te zien.

Het laatste stukje verharde Potashroad langs de Colorado river was weer erg mooi, we zagen nog oude rotstekeningen. Thuis hebben we de BBQ aangedaan en dit keer hamburger met een lekkere steak, Michel had Ribeye wat een groot stuk vlees!

Salade erbij, banaantje op de BBQ, stukje meloen en we waren weer voldaan. Het was weer 29 graden en een mooie blauwe lucht, om 7 uur zijn we naar de Windows section van Arches gereden, grote, door de natuur gevormde gaten in de rotsen. Het licht scheen mooi op de rode rotsen, Arches vinden we toch het mooiste park hier, nu hadden we wel minder weer in de andere parken. Morgen vertrekken we naar Capitol Reef N.P. zal wel een grote overgang zijn van dit grote huis naar een Caravan, 2 nachtjes cramperen.

Moab

Climbing the rocks

Vanochtend weer op tijd op, Michel had de tafel gedekt en we hebben lekker ontbeten. Om 8 uur vertrokken we richting Arches. Om 9 uur begon de Fiery Furnace trail met gids. Eerst kregen we veiligheids instructies van onze gids Alice, een klein pittig meisje. Ook vroeg ze of er een gardener in ons midden was, Fabian en ik keken gelijk naar Michel, die gelijk een big smile op zijn gezicht had. We moesten in een sliert achter elkaar lopen en bij elkaar blijven. Eerst gingen we een stuk naar beneden, als we terug zouden lopen zou dit stukje een peace of cake zijn volgens Alice, ze vertelde over de grond waar we wel en niet mochten lopen, bepaalde stukken leven plantjes en bacterien, als je daarop loopt duurt het 150 jaar voor het weer aangegroeid is. We klauterden weer verder, omhoog, omlaag, omhoog door deze prachtige omgeving, het was wat bewolkt wat jammer is voor de foto's in de middag zijn de kleuren nog mooier, nadeel is alleen dat het heel warm is om dan te lopen. De eerste boog die we tegen kwamen had de naam Walk through arch, daarachter was een prachtig stukje natuur(rots), je kon via dezelfde weg terug of via een andere arch, Crawl through arch(Amerikanen bedenken leuke namen voor alles). Fabian wilde wel kruipen, maar zei, was Natasja er nu maar bij dan konden we samen, alleen is niet leuk. Nu heeft Fabian een heldhaftige moeder die zich wel op wide offeren, Michel wilde ook wel maar dacht dat hij niet door het gat(arch) zou passen, dus nam hij het fototoestel over. Het was echt kruipen, op je buik schuiven door het gat, daarachter een diepe afstap maar, We made it! Dit was het eerste spectaculaire van de tocht. We hadden een prima groep, alleen een oudere man waar we vaak op moesten wachten, dat krijg je als oudje met een jonge vrouw, hij zei vaak waar ben ik aan begonnen en moest regelmatig een handje van zijn jongere vrouw "I need a hand" uiteindelijk was het zijn vrouw die een smakker maakte. We moesten af en toe springen over een kloof, of met je benen op de ene rots en handen tegen de andere rots opzij schuiven, met je kont tegen de ene rots en benen op de andere en opzij schuiven, echt avontuurlijk. Ik had zelf ook af en toe een zetje nodig, met mijn korte beentjes is het soms moeilijk omhoog klimmen. Het was steeds een stukje klauteren en dan vertelde Alice ons wat over de dieren, de vegetatie, het weer, er valt per jaar maar iets van 10 cm regen, de dieren en planten hebben zich aangepast aan de droge omstandigheden en de warmte. Om kwart over twaalf waren we weer terug bij de verzamelplaats. Het was een erg leuke tocht. We hebben nog wat gegeten en gedronken bij de auto, nog even met een ander Nederlands gezin gepraat en daarna nog even naar Sand dune arch gelopen, dit was hooguit 10 minuten lopen door zacht zand, even leuk om gezien te hebben.. Daarna weer terug naar ons huis, eerst nog even boodschappen gedaan bij de Citymarket en een Starbucks bezoekje. We hebben opa en oma nog gesproken op Skype en Fabian en ik zijn nog wezen zwemmen, even een rustig middagje met deze hoge temperaturen.

Walk through arch

Crawl Through arch

Sand dune Arch

 I'm proud of myself, vanochtend ruim drie uur geklommen en geklauterd, vanavond zijn we naar Delicate arch gelopen, een tocht van 2,5 km omhoog en weer 2,5 terug. We hadden van mensen gehoord dat je er zo'n anderhalf uur over doet naar boven dus we vertrokken om kwart over zes bij de trail, om half negen zou de zon onder gaan. We liepen er echter een kleine 45 minuten over, het was wel hijgen en puffen naar boven over het slickrock, maar erg mooi. Helaas was het bewolkt dus weinig zonsondergang. We hebben een half uur boven gezeten, foto's van en onder de Arch gemaakt, achter de arch was een diepe afgrond met een prachtig uitzicht. Fabian was een stukje omhoog geklommen en had een lekker plekje met uitzicht op de bekende Delicate arch, het was nog zo'n 35 graden maar er stond een lekker windje, je zit daar op ongeveer 1500 meter. Als de zon schijnt kleurt de Arch felrood, nu was dat niet vanwege de bewolking, om half acht zijn we naar beneden gelopen. Toen we rond 8 uur weer beneden waren kwam de zon net even tevoorschijn,  we denken dat de zon toch nog zo'n 5 minuten op de Arch heeft geschenen. We hebben op de terugweg Pizza gehaald bij de pizzahut en thuis opgegeten. Morgen gaan we naar Canyonlands National park, er wordt wel regen en onweersbuien voorspeld, hopelijk valt het mee. Om de foto's groter te zien, klik op de foto, als je er dan nog een keer op klikt wordt hij nog iets groter

Slickrock omhoog

Delicate Arch

Grand Junction-Moab

Gopro in action en eerste dirt road

Vanochtend hebben we op de kamer ontbeten, broodjes van de Wallmart en Fabian en Michel nog de Doggybag van gister.  Toen we gister terugreden naar het hotel zagen we nog een hertje langs de weg. Na het ontbijt even op Skype, Natasja was online, wat een techniek allemaal, over zo'n afstand met elkaar kletsen en elkaar live zien. Wel fijn haar weer even te hebben gesproken. Helaas waren oma en opa niet online, best ook wel een beetje moeilijk qua tijd, het is hier 8 uur vroeger.
We gingen weer op pad, nog even downtown, erg gezellig, er staan hier allerlei beelden o.a. de Bull, net als in NY, alleen is hij hier van chromen bumpers gemaakt. We hebben een broodje bij de Subway gehaald voor de lunch, aan de overkant zagen we een Juice stop, een soort Jamba juice, daar hadden we wel trek in, wij bestellen 3 verse jus, betalen..., komt ze even later terug dat ze geen sinaasappels meer hebben...?!?, we kregen het geld weer terug, toen hebben we maar een smoothie bij de naastgelegen Mac gehaald.

Na een stukje Interstate 70  afgeslagen naar de 128, we zagen hier  nog een pronghorn(antilope) langs de weg. De weg kronkelt langs de Colorado river met hoge rode rotsen, echt heel mooi.  We zagen veel motorrijders, Michel zag zich hier wel rijden op de motor. De omgeving Moab is echt mooi. Bij Moab sloegen we af richting Dead horse state park. Het verhaal gaat dat Cowboys  hier vroeger wilde paarden naar toe brachten, de paarden konden niet weg door een omheining, op een gegeven moment kwamen de cowboys niet meer terug, de paarden stierven van de dorst, terwijl ze diep onder zich de Colorado river, water, zagen. We hebben hier bij een picknickplaats ons broodje subway gegeten met een paar glazen melk, de temperatuur was inmiddels opgelopen tot 39 graden. Er lag een halve watermeloen, er ging steeds een chipmunk in om wat te eten, wat zijn het toch een grappige beestjes.

 We hebben nog even rondgekeken bij de mooie viewpoints, je zag de weg/dirtroad lopen die we donderdag willen gaan rijden. Michel wilde nog een foto van ons maken en klom op een rots, ging hij platvloers door zijn gladde slippers, camera stuk, scheenbeen geschaafd, gelukkig konden we uiteindelijk de camera weer maken, maar je kan je voorstellen wat hij geroepen heeft.😉

We wilden via de Long Canyon dirt road terug naar Moab  rijden. In het visitors center even naar de toestand van de Long canyon road gevraagd, je zou al bijna niet meer durven als je naar de ranger(es) luisterde. Het was erg droog dus heel zanderig met grote uitstekende rotsen. We hebben het toch gewaagd, we zouden het aankijken en als het echt slecht zou zijn zouden we keren. Op een dirtroad is het sowieso holderdebolder. Bij de Puckerpass zijn we even uit de auto gegaan, het viel 100% mee. Het stukje Puckerpass is eigenlijk het enige moeilijke stukje van de Long Canyon dirtroad, het is erg smal met bochten, auto's kunnen elkaar niet passeren, maar het is maar een klein stukje, zodra je onder de rots door bent is de weg weer goed te rijden met een 4WD. Het was een leuke rit, mooie omgeving, we gingen zelfs nog onder een rots door, mooi fotoplaatje. We hebben de Gopro op de auto bevestigd en gefilmd. De Longroad komt uit op de Potashroad, hier zagen nog een filmset, de film  Lonesome Ranger met in de hoofdrol Johnny Depp wordt hier opgenomen, volgend jaar juli komt hij in de bioscoop.

Hierna doorgereden naar Arches, morgen lopen we de guided Fiery Furnish trail, hier had ik thuis al kaartjes voor besteld, die hebben we bij het visitors center opgehaald. We hebben nog naar een film over Arches en Canyonlands gekeken in het visitors center, Fabian vond het maar niets, er zaten voornamelijk ouderen, de film was ook niet echt byzonder maar duurde gelukkig niet lang. De bedoeling was vanavond naar Delicate Arch te lopen, de mannen wilden liever rustig aan doen, nog last van de Jetlag en 39 graden zijn we niet gewend. We zijn naar de Citymarket gegaan en hebben vlees voor de BBQ gekocht en zijn naar het huis gereden, inmiddels al 5 uur. We hebben dit huis voor drie dagen gehuurd, het is een groot huis met 2 slaapkamers, een loft en 2 badkamers, in de keuken is alles aanwezig, van magnetron tot afwasmachine, echt ruim. Er is een gezamelijk zwembad. Fabian heeft lekker op de bank gehangen, we hebben buiten gegeten, BBQ met een salade en meloen. Morgen moeten we vroeg op, de tour begint om 9 uur en het is zo'n drie kwartier rijden dus lekker op tijd gaan slapen.

Dead horse point state park

Weg 128 langs de Colorado river